Amfibiën, Bomen

Lekker lui

Het was terug even zoeken vooraleer mijn ogen de kleine groene boomkikkers vonden, ze zijn zó klein en dan kijk je er nogal snel overheen. Bovendien zijn het ook schuwe diertjes en kunnen uren op hetzelfde plekje blijven zitten. ’s Nachts houden ze zich op aan de rand van vochtige gebieden. Zodra de zon er is verschillen ze echter in niets van sommige mensen: ze zonnen, liefst de hele dag door of tot het té heet wordt en ze wat afkoeling zoeken. Het grote verschil is dat deze zonaanbidders géén factor 30 of 50 nodig hebben. Als de verveling toeslaat kruipen ze een beetje verder, om dan weer lekkerlui op een blaadje te zonnebaden. Soms nestelen ze zich heel netjes tussen de doornen van de braambessenstruik. In de bessen zijn ze niet geïnteresseerd, nochtans smaakten ze lekker.

_DSC8621

_DSC8675

_DSC8786

_DSC8848

Standaard
Amfibiën

Boomkikkers

Het is niet makkelijk om de boomkikker te vinden. In heel Vlaanderen zouden er nog 4 leefgebieden zijn, met een voorkeur voor Limburg. Hij, of beter gezegd: zij, is met haar maximale lengte van 4,5 cm nog steeds een klein ding. Mannetjes halen 3 à 4 cm. Met hun hechtschijven klampen ze zich vast aan de blaadjes van bomen en struiken. Ze leven in vochtige gebieden en zoals vele van mijn soortgenoten houden ze ervan om zich uren te zonnen. Wordt het té heet, dan wippen ze snel in het water. Dat doen wij toch ook, of?

Deze diashow vereist JavaScript.

Standaard