Insekten, rupsen, vlinders

Rupsen Koninginnenpage

Sinds enkele dagen eten 2 rupsen van de koninginnenpage hun buikje rond aan het venkelkruid. Deze schermbloemige plant biedt de rupsen de perfecte dekking tegen vogels. De jonge rups, die op poep lijkt, verandert in verschillende stapjes, stadia genoemd, naar een grote rups. Dit gaat telkens gepaard met een vervelling, de oude huid scheurt en de nieuwe zacht huid komt tevoorschijn. Hierdoor groeit de rups en de nieuw huid wordt hard. Ze krijgt ook telkens fellere kleuren en waarschuwt hierdoor de vijanden, o.a. vogels, voor giftigheid. De rups is meestal bleek- tot grasgroen, bestaat uit verschillende segmenten met zwarte dwarsbanden die onderbroken zijn door vijf oranje vlekjes. Ook de segmentgrenzen zijn zwart gekleurd maar smaller. De rups beschikt over een felgekleurde, gevorkte klier die een stinkende secretie verspreidt. Voelt de rups zich bedreigd, dan wordt uit een plooi van de kop de klier uitgestulpt. Als de rups volgroeid is verpopt ze zich meestal onderaan de tak van haar voedselplant tot ze zich uiteindelijk als nieuwe generatie koninginnenpage ontpopt.

Belicht met led lampje

Standaard
Insekten, vlinders

Blauwtjes

Het beschermd natuurgebied in Plombières wordt beheerd door de organisatie Ardenne & Gaume a.s.b.l. Het gebied is geliefd bij natuurfotografen door zijn unieke flora en fauna op de zinkhoudende (en vervuilende) bodem. De kleine parelmoervlinder populatie neemt de laatste jaren af omdat het zinkviooltje, de voedselplant voor zijn larven, door de klimaatverandering vermindert. Ook de zilveren maan, is zeldener geworden op de site. De blauwtjes daarentegen waren tijdens mijn laatste bezoek goed vertegenwoordigd. 

Klik op de foto’s voor een grotere afbeelding

Op één vierkante meter zaten een vijftal heideblauwtjes. Keuze genoeg dus. De linkse foto is het mannelijke heideblauwtje, rechts het vrouwtje.

Een lieveheersbeestje zat ook in de buurt en contrasteerde mooi met de heideblauwtjes

Langs de andere kant van het pad waren het vooral de klaverblauwtjes die de aandacht trokken.

Standaard
Bloemen, Planten

Kievitsbloem

De wilde kievitsbloem (Fritillaria meleagris) heeft paars geblokte bloembladen. Soms zijn de bloembladen egaal en crème-wit. De plant heeft een tere stengel met smalle bladen, die maanden na de bloei afsterven. De planten doen er acht jaren over om in bloei te komen. De zaden zijn relatief groot en verspreiden zich drijvend op het water. De plant is voor de verspreiding van de zaden afhankelijk van overstromingen en een hoge waterstand in de winter. In België is de plant uitgestorven maar is in 2021 opnieuw langs de Leie ontdekt. 

Deze foto toont niet de wilde variant, wel een geteelde plant die enkele jaren verdwenen was en dit jaar opnieuw tot bloei kwam.

Standaard
Bloemen

Bosanemonen

In het voorjaar is het altijd opnieuw een plezier om langs kleine beekjes en in bossen te wandelen. De natuur ontwaakt in alle kleuren en geuren. Door een tip van een lieve vriendin kon ik op enkele honderd meters van mijn deur genieten van een tapijt van bosanemonen.

Standaard
Bloemen, Planten

Kreta 2021 deel 3 – Bloemen 2

Eind oktober stonden de krokussen in bloei en o.a. ook de herfsttijlozen. In november bloeide volop het heidekruid. 

Sternbergia Lutea
Colchicum PusillumHerfsttijloos
Erica Manipuliflora – Heidekruid (6 foto’s samengevoegd)

Kommentaar is steeds welkom, ook wat betreft de determinatie.

Standaard
Bloemen, Planten

Kreta deel 2 – Bloemen 1

Deel 2 van Kreta stond bijna in de stijgers en toen kwam er een flinke knauw in de planning. Mijn man kreeg een ferme longontsteking en moest 2 weken in het ziekenhuis blijven. Ondertussen gaat het hem (en mij) een pak beter.

Na een droge en dorre zomer, begint op Kreta een tweede bloeiseizoen dat in september begint en duurt tot eind november.  Het is niet zo een weelderige bloei als in het voorjaar.

Het was soms moeilijk om de bloemen te fotograferen tussen rotsen en doornige struiken, soms stonden ze gewoon op verharde wegen of langs de kant van de weg. En nu laat ik jullie meegenieten. Kommentaar is steeds welkom, ook wat betreft de determinatie die niet altijd makkelijk was.

Barium Davisii – endemische plant – verspreiding beperkt
Prospero Depressum – endemische plant – zeer zeldzaam
Sternbergia Greuteriana – krokus

Standaard
Planten, Vleesetende planten

Zonnedauw

Sinds enkele dagen schildert de natuur alle tinten grijs. Een beetje kleur kan dus geen kwaad.

Toen ik in augustus de zonsopgang op de Brunsummerheide fotografeerde (zie bericht Zonsopgang op de heide van 13 september), ging ik op zoek naar zonnedauw. Verder naar beneden en voorbij het witte zand ligt de bron van de Roode Beek. Het is een moerassig stukje natuur en wie goed kijkt vindt hier zonnedauw.  

Zonnedauw is een geslacht van vleesetende planten in de Zonnedauwfamilie (Droseraceae) en telt rond de tweehonderd soorten. De botanische naam Drosera is afgeleid van het Oudgrieks δρόσος (drosos) = dauw. De zonnedauw lokt, vangt en verteert insecten door een glinsterende, kleverige substantie aan diens tentakeltjes. De prooi dient om de plant te voorzien van voedingsstoffen die vrijwel afwezig zijn in de bodem waar de planten leven. De meeste zonnedauwsoorten leven in moerasachtige gebieden, maar er zijn uitzonderingen in uiterst droge gebieden. (bron Wikipedia)

Standaard
Insekten

Juffertjes.

Een boogscheut ver, in de Geulvallei, ligt een klein natuurreservaat, ontstaan op de zinkhoudende graslanden van een oude mijnsite. Officieel heet het dorp Plombières maar evengoed hoor je de namen Bleyberg (Duits) of Blieberg (plaatselijk dialect). Het is altijd puur plezier om er te fotograferen met een overvloed aan plant- en diersoorten.  

Een klik op de foto’s om te vergroten

De ochtendzon brengt een gouden gloed.
Soms zitten ze met 2 op een smalle grashalm
Standaard